احسان

آخرین خبرها:

 [لطفا رویشان کلیک کنید]

ô   جلسه شعرخوانی

ô   هرماه یک کتاب

برنامه کوهنوردی انجمن فرهنگی و نیکوکاری احسان برگزار شد:

گلاب درّه

مجالی میان دو ازدحام

ساعت شش و نیم، جلوی اداره پست تجریش. مقصد، گلاب دره. جمعه برای کوه رفتن اصلا روز خوبی نیست. لااقل برای کسانی که می خواهند واقعا سری به طبیعت بزنند و نفسی تازه کنند. جمعه ها، کوههای شمال تهران (درکه – کلکچال – دربند، دارآباد و...) آنقدر شلوغ است که اصلا احساس نمی کنی در طبیعت هستی. ضبط صوتهای بزرگ با صداهای جور وا جور، آدم هایی که به جای طبیعت به قیافه دیگران نگاه می کنند. بوی قلیان و سیگار... در آنجا حتی کسانی را می بینی که با کفشهای پاشنه بلند و لباسهای میهمانی آمده اند. باید پذیرفت برای کسی که می خواهد نفسی تازه کند، اصلا جای مناسبی نیست. مخصوصا برای آدمی (چه اعتماد به نفسی!!) مثل من، حکم یک ماداگاسکار واقعی را دارد ولی...

زیر آسمانهای جهان همیشه جایی هست که تو هم بتوانی بروی. که تو هم بتوانی لذت ببری و شاد باشی. جایی هست برای نفس کشیدن و نگاه کردن به برگها و صخره ها و گوش دادن به آب و جیرجیرکها.

دقیقا در میان کلکچال و شیرپلا، دره ای است به نام گلاب دره. جایی که وقتی من در سال هفتاد و نه شمسی کشفش کردم، هنوز چندان به زیر پا نیفتاده و خاک یالش صاف و واضح نشده بود. جایی که پر از درخت است و آب. جایی که بوی علف می دهد و می توانی تا چند وقت هم که شده، هوایی پس انداز کنی. هوایی که مغزت را باز کند که به چیزهای خوب فکر کنی... به چیزهای بزرگ و سزاوار.

حالا باید اعتراف کنم که گلاب دره از هر دو کوه همجوار خویش زیباتر و بکر تر است و البته مراجعان کمتری هم نسبت به همسایگان خویش دارد!! و ما امروز صبح آنجا رفتیم. هجده نفر بودیم. البته بیشتر می توانستیم بود اگر عده ای خواب نمی ماندند و عده ای نیز فراغتی نصیبشان می شد. ما هجده نفر با سلام و خنده و نجوا گام هایمان را بر می داشتیم. راه می رفتیم و سخن می گفتیم و نغمه زمزمه می کردیم و گاه مزاحی و گاه عکسی و گاه توقفی برای رسیدن آنها که عقب مانده بودند و گاه برای نفس گرفتن و سرانجام برای نشستن و خوردن صبحانه.

همه نان و پنیرشان را در آوردند. عسکی به یادگار گرفتیم و زیراندازهایمان را پهن کردیم و صبحانه خوردیم. مربا و انگور هم بود و خوردنی های دیگر...

در آخر صبحانه یادی از آموزگاری کردیم و جملاتی نجوا کنان از تائو ته چینگ [لائو تزو] خواندیم و در آن خنکای سپیده دم، خود را یله در آغوش آفتاب رها کردیم و ...

راستی چه هوایی داشت. شهریور ماه در تهران چنان هوایی را تنها از جایی مثل گلاب دره می شد انتظار داشت. آب هرچند کم شده بود، ولی جریان داشت. انگار زمین نفس می کشید و ما عطر آن را با تمام وجود سعی می کردیم حس کنیم.

کمی نشستیم و گپ هایی زدیم و باز به راه افتادیم. زباله هامان را جمع کردیم و به سمت شهر دودآلود حرکت کردیم. زنبورهایی داشت آنجا که از صبح شده بود سوژه بحث ما. سرانجام کار خودشان را کردند. انگشت صابر انتخاب شده بود.

نغمه هایی زمزمه کنان ره به پایین دره می پیمودیم و هر چند بسیار لذت برده بودیم ولی باز هم می خواستیم بمانیم. حال نشد...

به هر حال همیشه پایانی برای هر چیزی متصور می توان بود جز راه و گامهایی که می توانی برداری.

خورشید بر سرمان می تابید. سوار ماشین شدیم و از خیابانهای تهران بار دیگر به سوی خانه روانه...

لبخند هنوز بر لبانمان باقی بود...

هر ماه یک کتاب (۱)

گــــانـــدی

و ریشه های فلسفی عدم خشونت

نام کتاب: گاندی و ریشه های فلسفی

عدم خشونت

نوشته: رامین جهانبگلو

ترجمه: هادی اسماعیل زاده

نشر نی – ۱۳۸۲- تهران

قیمت: ۱۸۰۰ تومان

زمان: شنبه ۲۶ شهریور ۱۳۸۴

ساعت ۱۸

***

گروه فرهنگی "احسان" به منظور خودشکوفایی اعضا برنامه مطالعه گروهی و نقد کتاب ماهانه برگزار می کند. به عنوان اولین برنامه کتاب گاندی و ریشه های فلسفی عدم خشونت برگزیده شده است. از اعضای ارجمند خواهشمندیم کتاب یادشده را تهیه و مطالعه نمایند.

*درباره کتاب:

این کتاب در واقع یکی از تحقیقات ارزنده رامین جهانبگلو است. وی را باید از معدود اندیشمندانی بر شمرد که اندیشه «عدم خشونت»¹ را به صورت جدی مطالعه و در عرصه فکری جامعه مطرح کرده است. درباره گاندی شاید کتابهای مختلف دیگری هم باشند اما آنچه این کتاب را کاملا از دیگر کتابها متمایز می کند، این است که جهانبگلو صرفا در صدد بیان بخشی از زندگی و حوادث عمر گاندی بر نیامده است. او کوشیده اصول بنیادین اندیشه ای را بکاود که گاندی سردمدار آن به شمار می رود؛ یعنی عدم خشونت.

این کتاب در سه بخش نوشته شده است. در بخش نخست به مطالعه در آرای ثورو و بررسی آن در اندیشه گاندی پرداخته است. ثورو را با رساله نافرمانی مدنی اش می شناسند.

بخش دوم مطالعه درباره جان راسکین و گاندی است و در بخش سوم هم به بررسی اندیشه های تولستوی و گاندی پرداخته شده است.

مطالعه این کتاب برای افرادی که در صدد آشنایی با مفاهیم بنیادین اندیشه عدم خشونت هستند، بسیار سودمند و شاید ضروری است.

 این کتاب را نشر نی با ترجمه هادی اسماعیل زاده روانه بازار کتاب کرده و قیمت آن نیز 1800 تومان است.

امیدواریم همه دوستان کتاب را تهیه و تا روز شنبه 26 شهریور ماه مطالعه نمایند تا بتوانیم بار دیگر و از منظری دیگر آن را با هم مرور و درباره اش گفت و گو کنیم.

یادآوری: برنامه هر ماه یک کتاب در آخرین شنبه هر ماه برگزار می شود. ساعت آن ۱۷ و مکان آن در هر مورد به اطلاع دوستان می رسد.

____________________

1. non violence

::شعر خوانی::

اولین جلسه شعر انجمن احسان برگزار شد:

شاملو، عشق و ما

مرا تو بی سببی نیستی

به راستی صلت کدام قصیده ای

ای غزل؟

***

جلسه شعر که قرار است به صورت دو هفته یکبار با یاد یکی از شاعران ایران و جهان و با موضوع آزاد برگزار شود، پنجشنبه سوم شهریور ماه با حضور تعدادی از اعضای انجمن احسان نخستین برنامه خود را تجربه کرد.

در این جلسه دوستان به خواندن اشعاری از شاملو و دیگران پرداختند. همچنین چند نفر از دوستان شعرهایی که خود سروده بودند را برای بقیه خواندند.

جلسات شعر خوانی به منظور اغنای روحی اعضا ترتیب داده شده است. در این جلسات کوشش خواهد شد که دوستان بیشتر سروده ها و واژه پردازی های خود را بیاورند و در جمع بخوانند. بازخوانی اشعار شاعران دیگر نیز توسط مجری و در لابلای شعرخوانی دوستان انجام می گیرد.

***

قرار است جلسه شعر بعدی با یاد فروغ فرخزاد و با موضوع آزاد در ساعت ۱۷:۳۰ روز پنجشنبه ۱۷ شهریور برگزار شود.

از دوستان و علاقه مندان خواهشمندیم تا با آوردن اشعاری از خود و یا سایر شاعران -  و نه لزوما فروغ – بر غنای جلسه بیفزایند.

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ